CELEBRANS (łac. celebrans – celebrujący; celebrare – celebrować) – duchowny sprawujący liturgię. Celebrans przewodniczy liturgii i bez jego udziału niemożliwe jest sprawowanie Eucharystii, co nie znaczy jednak, że jest jej jedynym „aktorem”. Jest możliwa Msza Święta bez udziału wiernych, lecz tylko w wyjątkowych przypadkach. Zwykle liturgia jest współtworzona przez wszystkich obecnych w kościele (ministranci, lektorzy, szafarze, prowadzący śpiew, wszyscy, którzy włączają się we wspólną modlitwę), natomiast dla celebransa zastrzeżone są takie fragmenty, jak: obrzędy wstępne, Ewangelia, homilia lub kazanie, Modlitwa Eucharystyczna, obrzędy zakończenia. Intencja, w której modli się celebrans i za którą otrzymuje stypendium mszalne (ofiarę) jest intencją, w której sprawowana jest Eucharystia przynosząca zbawcze owoce dla żywych lub zmarłych. W czasie liturgii celebrans jest „alter Christi” – drugim Chrystusem, dlatego wchodzący do prezbiterium powinni skłonić głowę w jego kierunku na znak szacunku. Koncelebra to z kolei Msza św., którą odprawia razem kilku celebransów – wtedy jeden z nich jest celebransem głównym, a pozostali są koncelebransami. W Mszale przy odpowiednich fragmentach Modlitwy Eucharystycznej znajdują się oznaczenia: GC – teksty, które czyta główny celebrans, WK – wszyscy koncelebransi i 1K K2… dla poszczególnych koncelebransów. Celebret – to natomiast list polecający Stolicy Apostolskiej, biskupa lub przełożonego, potwierdzający brak przeszkód do odprawiania Mszy Świętej przez kapłana, którego dotyczy.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Rozpocznij od 14 dni bezpłatnego dostępu lub zakup subskrypcję od razu na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 11/2007
